آزمون ذهنیت امنیتی

من همیشه فرض می‌کنم که ورودی‌های یک سیستم، حتی اگر از منابع مجاز باشند، آلوده هستند.

وقتی با مکانیزم امنیتی جدیدی روبرو می‌شوم، بلافاصله دنبال راه‌هایی برای دور زدن آن می‌گردم.

وقتی کدی بدون باگ اجرا می‌شود و خروجی درستی می‌دهد، فرض می‌کنم از نظر امنیتی هم کاملاً ایمن است.

من همیشه فرض می‌کنم که شبکه داخلی سازمان به اندازه اینترنت عمومی ناامن (Zero-Trust) است.

اگر یک کتابخانه معروف (Open Source) توسط هزاران نفر استفاده شود، به امنیت کدهای آن اعتماد می‌کنم.

تغییرات کوچک در یک بخش از سیستم، همواره منجر به تغییرات و پیامدهای پیش‌بینی‌نشده در بخش‌های دیگر می‌شود.

پیش از اجرای هر راه‌حل، بلافاصله از خود می‌پرسم "و بعد چه؟" و اثرات جانبی آن را شبیه‌سازی می‌کنم.

من می‌توانم یک مسئله پیچیده را از لایه معماری تا لایه فلز تجزیه کرده و الگوهای پنهان ارتباطی را بیابم.

هنگام برخورد با یک رخنه امنیتی، مسدود کردن سریع مسیر حمله (مثل بستن IP) را به بررسی عمیق معماری ترجیح می‌دهم.

معتقدم پیچیدگی بیشتر در کدها لزوماً امنیت سیستم را بالا می‌برد، زیرا فهم آن برای مهاجم سخت‌تر می‌شود.

من به طور مستمر قواعد و استانداردهای پذیرفته‌شده در صنعت را زیر سؤال می‌برم تا محدودیت‌های واقعی را از مفروضات موروثی تفکیک کنم.

می‌پذیرم که یک پدیده یا سیستم می‌تواند همزمان پیامدهای مثبت و منفی کاملاً متناقضی داشته باشد و این تناقضات قابل درکند.

وقتی یک متخصص ارشد یا ابزار امنیتی معتبر می‌گوید سیستمی امن است، معمولاً بدون نیاز به اثبات ریاضی، آن را می‌پذیرم.

هنگام طراحی سیستم، سعی می‌کنم بدترین سناریوهای فاجعه‌بار (Black Swan) را در نظر بگیرم.

تمرکز بر اینکه "چگونه این سیستم ممکن است خراب شود"، باعث فلج تحلیلی من شده و از پیشبرد کار جلوگیری می‌کند.

جمع‌آوری داده‌های غیرضروری توسط برنامه‌ها، حتی برای بهبود سرویس، یک تهدید بالقوه و غیرقابل توجیه است.

هرگونه مکانیزمی که کنترل کامل داده‌ها را از کاربر سلب کند، ذاتاً خطرناک بوده و نقض حریم شخصی است.

اگر داده‌های کاربران روی سرورهای خودی (First-Party) ذخیره شوند، نیازی به رمزنگاری سمت کاربر (Client-Side Crypto) نمی‌بینم.

معتقدم حتی با ناشناس‌سازی داده‌ها، همواره ریسک کشف مجدد هویت کاربران (Re-identification) وجود دارد.

به وعده‌های حفظ حریم خصوصی پلتفرم‌های بزرگ اعتماد دارم، زیرا نقض آن‌ها برایشان هزینه‌های سنگین اعتباری به همراه دارد.